കടലാസ്സു പൂവ്

കടലാസ്സു പൂവ്

ആഫീസ്സുമുറിയിലെ മേശമേൽ കണ്ടു ഞാൻ ,കാണാൻ അഴകെഴും കടലാസ്സു പൂ,

ഇല്ല മണവും ജീവചൈതന്യവും, നിറമെഴും വർണ്ണക്കടലാസ്സു മാത്രം.

ഒരു നിമിഷമെന്നുള്ളിലായ് സത്യത്തിൽ കൊള്ളിയാൻ
മിന്നി മാഞ്ഞു .

ജീവിക്കാനുള്ളൊരു തത്രപ്പാടിൽ,
ജീവിക്കാൻ മറന്നുവോ ഞാനുമിന്ന്,

വെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ കുതിക്കും
മനസ്സിൻ ജീവചൈതന്യം
മെല്ലെ വാർന്നു പോയോ.

നിറമുണ്ടെങ്കിലും ജീവനില്ലാത്തൊരു കടലാസ്സു പൂവായ് തീരുമോ ഞാൻ,

ഉത്തരം തേടും ചോദ്യമായ്
മനസ്സ് വീണ്ടും പുകഞ്ഞിടുന്നു.

സാർത്ഥക ജീവിത- ലബ്ധിക്കായ്
നാമിന്ന്, മധുവൂറും
നറുപുഷ്പമായിടേണം.