ചിത്രപതംഗം

കവിത.

ചിത്രപതംഗം.

..........................

ചിത്രപതംഗമേ! 

നിന്നഴകിൽ 

ആനന്ദതുന്ദില -

മെൻഹൃദയം,

ഇന്നീ വിഭാതത്തിൻ 

ചാരുതയിൽ 

വെൺമേഘംപോലെ 

നിൻരൂപഭംഗി, 

തുള്ളിക്കളിക്കുന്ന 

കുഞ്ഞിനെപ്പോൽ 

തത്തിക്കളിക്കുന്ന -

തെന്തിനു നീ,

പൂക്കളെ നോക്കാതെ 

നീയുമെന്തേ 

പാറിപ്പറക്കുന്നു 

ചന്തമോടെ,

എന്റെ പൂന്തോപ്പിലെ 

പൂക്കളെല്ലാം 

മധുവൂട്ടാൻ നിന്നെയും 

കാത്തിരിപ്പൂ,

മുല്ലയും പിച്ചിയും മന്ദാരവും 

അക്ഷമരായി 

വിരിഞ്ഞുനിൽപ്പൂ,

അരുണനിറമെഴും

പനിനീർപ്പൂവും 

നിന്നെ ക്ഷണിക്കുന്ന-

തറിയുന്നില്ലേ,

എന്തേ നിൻ കാഴ്ച 

മറഞ്ഞുപോയോ,

നിന്റെ വിശപ്പു 

മറന്നുപോയോ,

ഏകാന്തജീവിതം 

താണ്ടുവാനായ് 

പ്രേമസുഗന്ധം നീ 

തേടുന്നുവോ,

നൈമിഷികം തന്റെ 

ജീവനെന്ന് 

ഉള്ളിലറിഞ്ഞുവോ -

യെന്നെപ്പോലെ, 

സ്രഷ്ടാവിൻ കാരുണ്യം 

തേടി നീയും 

തീർത്ഥാടനത്തിനു 

പോകയാണോ, 

ഉള്ളിലെ ബോധ-

സ്വരൂപമാകാൻ 

നീയും കൊതിക്കുന്നോ 

കൂട്ടുകാരാ,

രാഗങ്ങളാണു 

തടസ്സമെന്ന് 

നിൻഗുരുനാഥനും 

ചൊല്ലിത്തന്നോ,

ധ്യാനത്തിൻ സൗഖ്യ-

മറിഞ്ഞുവെന്നാൽ 

ചിത്തത്തിൻ രാഗം

ശമിക്കുമല്ലോ, 

നേരുന്നു മംഗളം 

പുണ്യാത്മാവേ! 

സച്ചിദാനന്ദത്തി -

ലാറാടു നീ .

.............................

Dr Manoj M R