കൊറോണസ്മരണകൾ

കോവിഡ്സ്മരണകൾ ........

വാർത്തകൾ കേട്ടു ഞാൻ ,

ചീനത്തെരുവിലെ

പുത്തനാം രോഗം കൊറോണയെന്ന്,

ചത്തൊടുങ്ങീടുന്നു

മാനുഷപുത്രന്മാർ

ഈയാംപാറ്റകളെന്ന പോലെ,

മറ്റുരാജ്യങ്ങളിൽ

മിന്നിപ്പടർന്നവൻ,

ഭൂലോകമാരിയാം

പേരുകിട്ടി,

വന്നുപോയ് വന്നുപോ-

യെന്നുടെ നാട്ടിലും

പകരും ജ്വരമാ-

യിട്ടിത്രവേഗം,

പത്രങ്ങൾ വായിച്ചും

കേൾവികൾ കേട്ടിട്ടും

നിന്നെക്കുറിച്ചു

പഠിച്ചുഞാനും ,

സൂക്ഷ്മാണുജീവിയാം

കോവിഡേ നിൻമുന്നിൽ

എത്ര നിസ്സാരം

മനുഷ്യജന്മം,

പണ്ടുകാലത്തെങ്കിൽ

ദൈവത്തിൻ കോപമായ്

തെറ്റിദ്ധരിച്ചേനേ

നമ്മളെല്ലാം ,

ഭീതിയുളവാക്കും

വൃത്താന്തമെന്നിലെ

മൃത്യുഭയത്തെ -

യുണർത്തിവിട്ടു,

അജ്ഞാതഭീതിയാൽ

ജാഗ്രതയോടെ ഞാൻ

ഓരോനിമിഷവും

തള്ളിനീക്കി,

കോവിഡ് പനിയാലെ

മുന്നിലെത്തുന്നോരെ 

എത്ര വെറുപ്പോടെ

നോക്കിനിന്നു,

പാതിയുറക്കത്തിൽ

ദു:സ്വപ്നം കണ്ടുഞാൻ

ഞെട്ടിയുണർന്നു -

വാശങ്കയോടെ,

നെറ്റി വിയർത്തുപോയ്

കൈകൾ തണുത്തുപോയ്

ഹൃദയമിടിപ്പിന്

വേഗമേറി,

ചിന്തകൾ പാഞ്ഞു

മനസ്സിൻവഴികളിൽ

വേട്ടയാടപ്പെടും

മാനിനെപ്പോൽ,

ഓടിക്കിതച്ചു തളർന്നു

കിടന്നുപോയ്

ഭീതിയാൽ നീറും

മിഴികളോടെ,

പ്രാണൻ ത്യജിച്ചവ -

രെത്രയോപേരുണ്ട്

വീട്ടുകാരെല്ലാ-

മനാഥരായി,

അല്ലലില്ലാതങ്ങു ജീവിച്ചുപോകുവാൻ

എത്ര പണിപ്പെട്ടു

മർത്ത്യരെല്ലാം ,

കാലം കൊഴിയവെ

വിജ്ഞാനമേറവെ

ഭീതിയൊരല്പം

മറഞ്ഞുപോയി,

എങ്കിലും കോവിഡേ!

നിസ്സാരനല്ല നീ,

ജാഗ്രതയെന്നും 

തുടരവേണം.