മണ്ണ്

കവിത.

മണ്ണ് .
..............

മണ്ണാണു ജീവിതം
തന്നോരമ്മ,
മണ്ണാണു ജീവനും 
ചൈതന്യവും ,

നെഞ്ചിൽ ചവിട്ടി
നടക്കുമ്പോഴും 
ഓർക്കുന്നു മാതാവേ
നന്ദിപൂർവ്വം,

ചോറും കറികളും
പാനീയവും 
ഊട്ടിത്തരുന്നതും
നീയല്ലയോ,

നവ്യവസന്തവും
സംഗീതവും 
മലരിൻ സുഗന്ധവും
നീയൊരുക്കി ,

കുട്ടിക്കുറുമ്പാലേ 
നിന്റെ ദേഹം
വേദനിപ്പിച്ചു 
നിരന്തരം ഞാൻ ,

എങ്കിലും വാത്സല്യ -
ഭാവമോടെ
മധുരം വിളമ്പും 
ദയാമയി നീ .

🌹🌹🌹🌹🌹🌹
🌾🌾🌾🌾🌾🌾

Dr Manoj M R.

Comments

Popular posts from this blog

കൊഴിയുന്ന ഇലകൾ

കിരൺ

അനുരാഗിണി