ധ്യാനം

കവിത.

ധ്യാനം.

................

കൃഷ്ണാ ! നിൻ വടിവൊത്ത

രൂപഭംഗി,

എന്നിലഗാധമാം 

ധ്യാനമായി,

നിൻ മയിൽപ്പീലികൾ

കാണെക്കാണെ ,

ഭാവനയെന്നുള്ളിൽ

നൃത്തമാടി ,

നിൻ തിരുനാമത്തിൻ

ശക്തിയാലെ,

എന്നുടെ ചിത്തം

ഏകാഗ്രമായി ,

നിന്റെ സംഗീതമാം

വേണുഗാനം,

എന്റെ ഹൃദയത്തിൻ

ഭാവമായി,

കൃഷ്ണാ ! നിന്നുള്ളകം

ധ്യാനിക്കവെ,

ആകാശം പോലുള്ളം

ശൂന്യമായി ,

ഞാനില്ല ! നീയില്ല !

നമ്മളില്ല !

അദ്വൈതപൂർണ്ണത -

യൊന്നുമാത്രം.

🌹🌹🌹🌹🌹🌹

Dr Manoj M R.