നീലക്കുറിഞ്ഞികൾ

കവിത.

നീലക്കുറിഞ്ഞികൾ .......................................

നീലക്കുറിഞ്ഞികൾ 

പൂത്തുനിന്നീടവെ 

കുന്നുകളുദ്യാന -

ശോഭയാർന്നു ,

നീലനിറമുള്ള 

പൂക്കടൽ കാണവെ

എന്മനമാനന്ദ -

സാന്ദ്രമായി ,

മന്ദസമീരനിൽ 

ചാഞ്ചാടും പുഷ്പങ്ങൾ

എത്ര മനോഹരം!

എന്തു ഭംഗി !

സംവത്സരങ്ങളായ് 

കാണാതിരുന്നവർ

കൊഞ്ചിക്കുഴയു -

മ്പോലാടിടുന്നു ,

തന്റെ സ്വകാര്യങ്ങൾ

പങ്കുവയ്ക്കുന്നവർ,

സങ്കൽപ്പസ്വർഗ്ഗങ്ങൾ 

തീർത്തിടുന്നു ,

ആകാശനീലിമ 

പുഷ്പദലങ്ങളിൽ 

വർണ്ണം പകർത്തിയോ

സ്നേഹമോടെ,

തലയെടുപ്പുള്ള 

വരയാടിൻ കൂട്ടങ്ങൾ 

ഉദ്യാനപാലക -

രായി നിൽക്കെ,

തേൻ കുടിച്ചുന്മത്ത -

രായ കിളിക്കൂട്ടം

ലോകരെയെല്ലാം 

ക്ഷണിച്ചുവല്ലോ,

പുഷ്പദലങ്ങളിൽ 

വീണുറങ്ങീടുന്ന 

മഞ്ഞുകണങ്ങൾ 

മധുരമാർന്നു ,

സൗമ്യസ്സുഗന്ധം 

നുകർന്ന മാനുഷരും 

മൗനരായ് ,

ധ്യാനനിരതരായി,

വർണ്ണപ്രപഞ്ചത്തിൻ 

ചാരുത കാണുമ്പോൾ 

നമ്മെ മറക്കും നാ-

മല്പനേരം,

ആകുലചിന്തകൾ 

പാടേ മറന്നിട്ട് 

ഇത്തിരിനേരം നാം

ശാന്തരാകും ,

ഇനിയും നീ പൂക്കുന്ന

വ്യാഴവട്ടക്കാലം 

കാത്തിരിപ്പുണ്ട് 

മാലോകരെല്ലാം ,

പുത്തൻ മിഴികളും 

പുത്തൻ കവിതയും 

അന്നുമുണ്ടാകും,

സന്ദേഹമില്ല.

🫐🫐🫐🫐🫐🫐

Dr Manoj M R.